Biologisch melkveehouder Anton de Wit, deelnemer aan het Netwerk Praktijkbedrijven, zet digitaal afrasteren en voeren met uitsluitend vers en gedroogd gras in als manier om de ammoniakemissies te verlagen. In een artikel in Melkvee vertelt Anton de Wit, biologisch melkveehouder sinds 2022, over zijn keuze voor het voeren van vers en gedroogd gras, zonder aanvullende bijproducten: “Het rantsoen bestaat uitsluitend uit vers en gedroogd gras. Zonder bijproducten. Dit is een bewuste keuze. De koe is een ruwvoerverteerder met vier magen: hij hoort gras binnen te krijgen, vind ik. Binnen het project kwam ik erachter dat hooi voeren heel gunstig werkt op reducties. Van tevoren werd het tegendeel nog aangenomen. Maar in het eerste jaar van Netwerk Praktijkbedrijven kwam het voorjaar later op gang en oogstten veel van ons grover gras. Toch vielen de emissies mee. Ook wij hadden behoorlijke grove kuilen. Hoe kan het tegen de verwachting in toch meevallen, onderzochten we toen. We kwamen erachter dat het een voorwaarde is om voldoende suiker te hebben. Als hooi dan langer in de pens blijft zitten, wordt het juist beter benut.”
Daarnaast experimenteert Anton de Wit, met nog twee andere melkveehouders in Nederland, met digitaal afrasteren. Hiermee verwacht hij het ureumgetal omlaag te brengen: “De herfst was voorheen nog een uitdaging. Dan schoot mijn ureumgetal naar 40 en hoger. We deden aan puur standweiden, waardoor de koeien voornamelijk de puntjes van het gras vraten. Nu geef ik ze met digitaal afrasteren telkens één strookje erbij, waardoor ze de hele plant vreten. Ik ben nog niet boven een ureum van 23 gekomen, dus dat scheelt minimaal 20 punten. Als je dat 2,5 maand doorzet gaan we dat ook terugzien in onze emissies.”